Zoeken


In het najaar van 1971 begon ik met het schrijven van een column in het Veronica-blad. In het nummer van 5 november 1971 waagde ik het een voorspelling te doen. Welke artiesten, die op dat moment veel gevraagd waren om in de studio te assisteren, zouden het op eigen kracht gaan maken?
 

Harry Knipschild’s Column

 

Supergroepen mogen dan wel ouderwets zijn, ze zijn niet meer bij elkaar te houden, het woord superster ligt op dit moment bij iedereen voor in de mond als je het over de popmuziek hebt. Noem ze maar op: Neil Young, Eric Clapton, Leon Russell, Steve Stills, Rory Gallagher, Bob Dylan en nog een handjevol mensen.

 

De wereld van de supersterren staat zo ver van de gewone mensheid verwijderd dat het haast onmogelijk lijkt om er bij te komen. Toch zijn er wat vooruitstrevende jongens op weg naar die top. Ze worden gevraagd om sessie te komen spelen bij de dure jongens , dat wordt dan keurig vermeld op de hoes en ineens heeft iedereen het over de betreffende persoon.

  Een half jaar geleden was Leon Russell voor de meesten van ons ook niet meer dan een veelgevraagde pianist bij o.a. Joe Cocker en Delaney & Bonnie.

 

Zouden de volgende mensen de top gaan halen?

 

1. Nils Lofgren

Ik heb me laten vertellen dat hij niet nalaten kon om elk konsert van Neil Young te bezoeken, precies zolang tot hij in diens kleedkamer werd toegelaten om een stukje voor te komen spelen. Neil was zeer onder de indruk, ging steeds meer met hem samenwerken (o.a. op ‘After the Goldrush’) en nu heeft Nils zijn eigen groep Grin. Een eerste album werd onlangs in Nederland op CBS uitgebracht en nu maar afwachten of Nils Lofgrin zich verder zal ontwikkelen.

 

Nils Lofgren
 
2. Maggie Bell

Zij is de zangeres van de Schotse groep Stone The Crows. Daarnaast wordt ook zij steeds meer gevraagd voor sessiewerk. Rod Stewart werkt veel met Maggie samen. Dit gebeurt op Rod’s laatste album ‘Every picture tells a story’. Rod Stewart produceerde ook een kant van het laatste album van John Baldry. Ook daar schakelde hij Maggie Bell in.

 

12-2 Bell Maggie
Maggie Bell
 
3. Ry Cooder

Ry was vroeger de vaste gitarist van Captain Beefheart. Zijn naam is vooral doorgedrongen door zijn samenwerking met de Rolling Stones (‘Memo from Turner’, maar dat is niet 100% zeker, neem nou eens ‘Sister Morphine’). Ry heeft als gitarist een volkomen eigen stijl (bottleneck) en heeft zelfs zijn eerste solo album al achter de rug. Misschien niet helemaal geslaagd maar toch wel vol erg goede dingen. Hij werkt ook mee aan het album van Little Feat. Van Rolling Stones platenmanager Trevor Churchill hoorde ik dat zijn volgende LP al enige tijd klaar is en dat daar zelfs Mick Jagger op gaat zingen.

 
12-3 Cooder Ry
Ry Cooder
 

4. Jesse Davis

Een echte indiaan die voortreffelijk gitaar schijnt te spelen. Hij heeft ook zijn eigen album al, maar dat is natuurlijk niet zo’n probleem meer. Jesse is een van de mensen die mocht meedoen aan het Bangladesh konsert van George Harrison.

 12-4 Klaus Voorman, George Harrison, Jesse Davis

 Klaus Voormann, George Harrison, Jesse Davis, Concert for Bangla Desh, 1971
 
5. Albert Lee

Niet te verwarren met Alvin Lee van Ten Years After. Vooral in Engeland is Albert de favoriete gitarist van de gitaristen. Albert heeft een speciale voorliefde voor country muziek. Hij heeft vroeger veel Nashville mensen begeleid als ze in Engeland moesten optreden. Albert Lee werkt zeer veel samen met Tony Colton. Samen vormden zij een jaar of drie geleden de groep Poet & The One Man Band, die tegenwoordig Head, Hands & Feet heet en platen maakt voor Capitol.

 

12-5 Albert Lee met Head Hands & Feet

 
Dat was dan zo maar een vijftal mensen die voor de insiders in de popwereld al lang geen onbekenden meer zijn. Er zijn er nog veel meer. Ze werken anoniem in de ‘koude’ platenstudio’s. Eerst op onbekende platen en als het allemaal goed gaat worden ze gevraagd door de groten der aarde die hen dan gaan promoten totdat ze even bekend geworden zijn. Houd ze in de gaten, de sessiemensen van nu zijn de goden van de toekomst.
 
Clips